Yerin yüzlerce metre altında, günde sekiz saat mesai yapan, her an ölüm tehlikesiyle yaşayan, meslek hastalığı diye tabir ettikleri, pnömokonyoz hastalığına sahip bir insan varsa, o insan madencidir.
Zonguldak ve çevresi, Türkiye’nin tek maden kömürü havzasıdır. Ülkemizde ilk kömür işletme faaliyetleri 1948 yılında başlamış ve bugüne kadar işletmeler çokça el değiştirmiş. Fakat Zonguldak’ta madencilik hiç değişmemiş ve yıllar boyu babadan oğula miras kalan tek meslek olmuş.
Uzun zamandır madencilerle ilgili bir proje hazırlasam diye düşünürken, şuan bisikletiyle Türkiye turunda olan arkadaşım Hasan Söylemez (http://www.hasansoylemez.com) , Zonguldak’ta çekim için gerekli bütün izinleri aldı. Bana da, madencilerle buluşabilmek için yola çıkmak düştü. Ancak; sadece bir günlük çekim yapabilme şansımız olduğundan, ve yeraltına inme iznimiz olmadığından, o günün, oradaki ilk ve son çekimimiz olmadığına karar verdik. Bu yüzden de, madene girmeden öncesini ve madenden çıkışlarını belgeleyebildik. Aslında biraz da ben, kadın fotoğrafçı olmanın dezavantajlarını yaşadım ve bazı bölümlere (hamam vs.) giremedim.
Madenciler; sıkıntılarını dile getirirken, ya da sekiz saat yeraltında çalıştıktan sonra, ışığa çıkarken bile, sürekli gülümseyebilen insanlar. Onlarla ilgili yazacak çok fazla şey varken; ben bütün cümlelerimi şimdilik susmayı tercih edip, bu projeye devam edebilmeyi ve bir gün tekrar onlarla bir araya gelebilmeyi umuyorum...
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
 |
| © Öznur Kılıç |
